Choroba dziecka jest największą tragedią jaka może przytrafić się rodzicom. Jednak wówczas dostrzegasz, że nie jesteś na świecie sam. Widzisz, że jest wiele osób, które chcą pomóc i zrobią to zupełnie bezinteresownie, dla których najlepszą nagrodą, będzie uśmiech Twojego dziecka. Zrozumiesz wówczas, że na świecie jest bardzo wielu dobrych ludzi. Musisz jedynie dać im szansę by mogli się wykazać. Taka tragedia może przytrafić się każdemu. Nie jesteś w stanie się do niej przygotować. Nie możesz oswoić się z tą myślą, przecież nikt Cię nie ostrzeże. Choroba może pojawić się, kiedy najmniej się tego spodziewasz. Z nami właśnie tak było... Nasze szczęście zostało nam brutalnie odebrane. Bez ostrzeżenia...
Pomóżcie nam w naszej walce. W każdej chwili możecie znaleźć się w takiej samej sytuacji, a wówczas na pewno chcielibyście, aby i Wam ktoś pomógł...Z góry dziękuję za okazane wsparcie,Monika - Mama przez duże M.

Są takie chwile...
kiedy czyjaś pomocna dłoń jest niezbędna. !!!



Nie mówcie tym, którzy stracili ukochanych, że „czas zagoi rany", nie mówcie, że „oni już nie cierpią". Najlepiej nie mówcie nic. Czas tych ran nie leczy. Pozostają, bo śmierć ukochanych jest też trochę śmiercią nas samych: coś w nas umiera. Żyjemy, ale nic nie jest tak, jak było przedtem, już nie jesteśmy tacy sami. (ks. A. Boniecki)

 photo 1-1177_zps00e91264.jpg

czwartek, 6 września 2012

6 MIESIECY BEZ MOJEGO SYNUSIA

Nic tak bardzo nie boli jak ta myśl, że już nie ma cię wśród nas te 6 miesięcy.

Podobno czas leczy rany?! zastanawiam się tylko w jakich przypadkach, bo w tym nie ma

o tym mowy. Człowiek tylko trzyma fason i udaje, że wszystko jest w porządku, a

zupełnie inne emocje towarzyszą w środku. Prawda jest taka, że czas pogłębia te rany

i nieustannie oddala nas od siebie fizycznie. Myślami jestem z tobą! Wspomnieniami

wracam do wszystkich wspólnie spędzonych chwil i doświadczam przy tym emocji których

nie potrafię opisać.
Nadeszła ta godzina... wielki chaos, panika i nieporozumienie, szok i niedowierzanie

no bo przecież jak inaczej można dopuścić myśl, że najbliższa ci osoba nagle

odchodzi?! Przecież to niemożliwe! Nagle ujrzałem w myślach obraz, którego nigdy nie

chciałem zobaczyć. Obraz który przedstawiał sytuacje, której w ogóle nie dopuszczałem

do myśli i która była dla mnie po prostu niemożliwa i niewiarygodna. A jednak los nie

był łagodny i odebrał nam bezlitośnie resztę wspólnych lat i chwil. Zabierając cie

zabrał także dużą część nas i w tym mnie przez co wszystko w życiu stało się szare,

nostalgiczne i przykre.
Przez te pól rok tyle już straciliśmy... to najdłuższa rozłąka jaka kiedykolwiek nas

dzieliła.
Już dziś tak wiele chciałoby się tobie pokazać, wszystko to co się zmieniło i to co

pozostało tak jak to zostawiłaś. To wszystko wciąż czeka na Ciebie, nie zapominaj, że

wciąż jest dla ciebie miejsce.Nadal się odwracam na ulicach i wciąż staram się Ciebie odnaleźć lecz pod wpływem

refleksji wydaje się to desperackie i bezskuteczne. W dalszym ciągu nie wierzę w to

co się stało i się już z tym nigdy nie pogodzę.Tęsknie niesamowicie! wszyscy tęsknimy! tak bardzo brak twoich zabawnych powiedzeń,

tak bardzo brak twojej fizycznej obecności, bardzo nam brak Ciebie, ale ty o tym

doskonale wiesz.

3 komentarze:

<3 Dziękuję za komentarz <3
Dziękuję za życzliwość,dobre słowo i uśmiech.
Zapraszam znów będzie mi bardzo miło;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...